My Thai Poetry exam is coming up in two weeks and part of the exam involves analyzing a piece of poetry written by the professor. I’ve heard rumors that he often picks Ram’s official song for us to analyze, which would make sense as he talked about it many times in class.

Ram’s official song is written in poetic form by Professor Pratip (อาจารย์ประทิป) and is based around our official tree which was designated by the crown princess (สมเด็จพระเทพฯ) in 1999 (๒๕๔๒). If you’re paying attention, you might wonder why the school received an official tree 11 years ago, but was founded 39 years ago … not sure what the exact answer is to that, but yes there was a period of 20-odd years where the school didn’t have an official tree.

สุพรรณิการ์
งามล้ำเลอค่าสง่าสม
พรรณไม้พระราชทานแสนชื่นชม
รามฯ นิยมคงอยู่คู่ขวัญรามฯ
สีเหลืองทองวาววามในความสว่าง
ให้ชาวรามฯ เอ่ยอ้างน่าเกรงขาม
สุพรรณิการ์สวยสดแสนงดงาม
ดุจชาวรามฯ คงความรู้คู่ความดี
จากแดนไทยใต้เหนือทุกที่ถิ่น
จบแล้วเจ้าโบยบินทุกถิ่นที่
ทนแห้งแล้วแรงราชั่วตาปี
ฝ้ายคำมีน้ำอดน้ำทนจริง
มุ่งสร้างสรรค์ชาติรังสรรค์สังคมสมชื่อรามฯ
ไม่เกรงขามแท้ท้อต่อทุกสิ่ง
ให้เลื่องลือชื่อรามฯ ความเป็นจริง
ไม่ละทิ้ง ไม่ระย่อต่อสิ่งใด
สุพรรณิการ์
งามล้ำเลอค่าสง่าใส
ซึ้งพระมหากรุณาอ่าอำไพ
สุพรรณิการ์สถิตในหัวใจรามฯ

So the official tree is สุพรรณิการ์ or ฝ้ายคำ as it is called in the North, which according to my dictionary is

[n.] (suphannikā) EN: Silk cotton tree ; Yellow cotton tree

or whatever else you might refer to this as

OK … so here’s the song again, with my notes after some lines. Many of the lines are just different ways to talk about how pretty the tree is using poetic language, I’ll leave those lines for you to figure out. The lines that I pulled out are the meat of the poem in that they compare the tree to the student body. If he ends up putting this poem on the exam, these are the lines that I will highlight.

สุพรรณิการ์
งามล้ำเลอค่าสง่าสม

Here’s he’s saying that the tree is very pretty

พรรณไม้พระราชทานแสนชื่นชม
รามฯ นิยมคงอยู่คู่ขวัญรามฯ

Basically this says that the tree is a gift of royal origin (พระราชทาน is Thai royal language for ให้) and it is much admired

สีเหลืองทองวาววามในความสว่าง
ให้ชาวรามฯ เอ่ยอ้างน่าเกรงขาม

One of the reasons that the tree was picked is that it flowers in yellow which is Ram’s official color. In these two lines he first references the color of the tree (I guess he assumes that we know it is Ram’s official color) and then says that the student body is in awe of it.

สุพรรณิการ์สวยสดแสนงดงาม
ดุจชาวรามฯ คงความรู้คู่ความดี
จากแดนไทยใต้เหนือทุกที่ถิ่น
จบแล้วเจ้าโบยบินทุกถิ่นที่

These two lines are quite important. First he says that the tree grows in in every part of the country (rare as the climates are varied), but what he means is that Ram draws students from all of the country (also rare for a Thai university). The next line is more direct in that he talks about the students being able to go to any part of the country and work upon graduating (being direct in this second line makes it even clearer that the first line was about students in addition to the tree).

ทนแห้งแล้วแรงราชั่วตาปี
ฝ้ายคำมีน้ำอดน้ำทนจริง

These two lines are also important, he’s saying that the tree is really durable and can handle any type of weather. He is talking directly about the tree, but comparing it to Ram’s student body who have a reputation for being able to stand up well in the workplace. In the second line, he refers to the tree by it’s northern name (ฝ้ายคำ) which in addition to being poetic, again makes reference to the student body coming from all over the country.

มุ่งสร้างสรรค์ชาติรังสรรค์สังคมสมชื่อรามฯ
ไม่เกรงขามแท้ท้อต่อทุกสิ่ง
ให้เลื่องลือชื่อรามฯ ความเป็นจริง
ไม่ละทิ้ง ไม่ระย่อต่อสิ่งใด
สุพรรณิการ์
งามล้ำเลอค่าสง่าใส
ซึ้งพระมหากรุณาอ่าอำไพ
สุพรรณิการ์สถิตในหัวใจรามฯ